Vies, Vuil & Vulgair

In de wolkjes ben ik! Vlindertjes in mijn buik! Mag dit? Mag dit mij zomaar overkomen?
Vandaag heb ik een nieuw vriendje ontdekt. Het is geen fantasievriendje (zoals al mijn vorige zes en een halve vrienden (één fantasievriend zat slechts in mijn linkerhersenhelft) maar een echte! Woei, joepie en joechei! Ik kan wel een fictief gat in de lucht springen. Ik hoor mijn teder publiek denken, kraken en wiebelen in hun lege schedels: "Wie? Wie? Wie?"

Eerst geef ik een paar hints. Mijn nieuwe vriendje is vaak groen. Mijn nieuwe vriendje staat altijd voor mij klaar. Mijn nieuwe vriendje hoeft niks te zeggen om begrepen te worden. Mijn nieuwe vriendje is overal. Mijn nieuwe vriendje is al hééél oud. Zal ik 't zeggen? Ja? Zal ik 't zeggen?
De natuur! De natuur is mijn nieuwe vriendje: wiew, wiew, wiew! Het is het allerbeste vriendje dat ik ooit heb gehad. Het is het allerliefste vriendje dat ik ooit heb gehad. En ook nog het meest echte vriendje dat ik ooit heb gehad.

Ik weet wel weer wat alle mensen nu gaan denken: "Semier is een beetje gek geworden" Nou, dat is helemaal niet zo! De rest van de wereld is gek dat ze de natuur niet te vriend houden. Dat is pas gek en gemeen! Met de natuur als vriendje hoef ik me namelijk nóóóit te vervelen. Ik kan lekker mezelf zijn. We hoeven geen moeilijke afspraken te maken of op elkaar te wachten. Ik kan doen en laten wat ik wil. Andere mensen snappen gewoon niet zo goed dat álles eigenlijk je vriend is. Dat eigenlijk alle leuke dingen in de wereld bestaan om je vriend te zijn.

Neem een handvol zand. Dat zijn duizenden korrels zand die allemaal stuk voor stuk speciaal voor jou een vriend willen zijn. Je hoeft alleen maar te vragen: "Hallo zandkorrels, willen jullie mijn vriendje zijn?" En je mag met ze doen wat je wilt. Je hoeft niet bang te zijn dat ze je kwaad doen zoals andere vrienden. Ze lenen geen cd's om ze vervolgens niet terug te geven, ze maken je fiets niet stuk, ze komen geen eten bij je pikken, ze zuipen je koelkast niet leeg, ze zitten niet aan je vriendin (hoewel zelfs sommige zandkorreltjes af en toe stout zijn en op haar been kruipen zodat ze stiekem een beetje kriebel in het kruis krijgt..), ze eisen je niet op als je daar geen zin in hebt, je kunt ze al je geheimen vertellen zonder dat ze het door vertellen, ze praten geen gemene dingen achter je rug om, ze zetten je niet aan tot drugsgebruik, ze liegen nooit, ze pakken niet gelijk een hele hand nadat je een vinger in hun bips hebt gestoken - dat doen ze allemaal níet. Dat is toch het fijnste wat je je kunt denken?

Met een boom is het precies hetzelfde. Een slokje water werkt ook. Bosjes, struikjes, takjes, wind, wolken, zonlicht, regen, modder - allemaal lief en leuk. En niet vervelend. Daar hou ik van: lief, leuk en niet vervelend. Hoe zou de wereld eruit zien als we allemaal de natuur als vriendje hadden? Ik denk dat de wereld er dan heel leuk uit zou zien. Geen ongelukkige mensen meer. Geen armoede, geen geweld en geen enge of erge dingen. Die zijn dan allemaal weg! Wow!!

Als er meer mensen zijn die binnenkort ook ontdekken dat de natuur hun allerbeste en allerliefste vriendje is geworden dan hoor ik dat heel graag! Misschien kunnen we samen dan eens afspreken om met de natuur te spelen. Ik vind het zo'n leuk vriendje - die wil ik best met andere mensen delen...

Alles liefde
Van Semier