Maar wat?!

Met grote opblaasletters gevuld met helium spel ik vandaag vieze woorden boven mijn huis. Ik wissel ze af: ieder uur een ander vies woord. De opbrengst tot nu toe:

"Bruin Poepgat"
Twee oude dametjes zagen het vol afschuw aan, nadat de één het ontdekt had. Ze hoefde haar bril er niet eens voor op te zetten. Een teken van succes - mijn succes!: de letters zijn groot genoeg. Heeft de vergrijsde massa ook weer wat bruins om over te praten tijdens de thee. Geeft misschien wat kleur aan hun leven.

"Kindersappen"
Zeg Semier Bartelaar en je zegt 'dubbele lagen'. Hahaha! De gemene woordkunstenaar zelve. Typische reacties bleven gelukkig achterwege. Er werd nog wel aan de deur gebeld door een groepje meisjes (volgens mij nog steeds K3-fans). In mijn half open kamerbadjas sprak ik ze met een hoog stemmetje toe:
"Jaaaa?"
"Appelsap!!" schreeuwden ze in koor.
"Appelsap..." herhaalde ik traag en met hetzelfde hoge stemmetje. Ik likte met mijn bruine tong langs mijn lippen en snor. Ze renden snel gillend weg.

"Trekzak Te Bespelen Vier Euro"
Twee gegadigden stonden binnen 20 minuten nadat ik deze had opgehangen voor mijn deur. De eerste al na vijf minuten, het bleek mijn overbuurman Gijsbrecht.
"Zeg, je wordt al creatiever hè? Wat verwacht je hiermee te bereiken?"
" 'Mieke is een Lammetje' bij voorkeur" hij keek me even stoïcijns aan.
"Het is 'Mieke HEEFT een Lammetje', viespeuk.." en hij liep weer naar zijn postzegelverzameling - met zijn likfobie.
Na 18 minuten kwam een vrouw op middelbare leeftijd die er schijnbaar normaal uit zag. Maar wat al niet schijnt, niet? Het bleek een achterlijke, een halfbakken mongool. Ze stond kwijlend met een briefje van 5 euro voor mijn neus te wapperen.
"Heb je het gepast?" vroeg ik opzettelijk nors.
"Nee, maar.. maar.. ik.. ik heb thuis trekzak. Mijn mama, mij trekzak geven en ik spelen. Ik spelen leuke leuke... leuke liedjes"
"Allemaal wel leuk en aardig, maar heb je het ook gepast? Ik heb geen losse euro's in huis en voor meer dan vier euro doe ik het niet. Dat is de moeite niet waard.." ze moest even huilen omdat ik zo boos deed. Maar die mongolen huilen toch om de haverklap dus wat stelt dat nu nog voor? Ik haalde de opblaasletters naar beneden.
"Het aanbod is voorbij, nu opsodemieteren!"

Ik weet niet hoe lang ze is blijven staan. Ik zit binnen nieuwe viezigheid te bedenken. Maar wat?!

Bartelaar

Stemvorkheftruuk!

Er liepen eens twee stemvorken over straat. Een doodgewone straat. Bijvoorbeeld een straat waar jij ook wel eens langs loopt. Als je buiten speelt bijvoorbeeld. Of als je met één van je vriendjes of je moeder ergens naar toe gaat. Zó'n straat moet je je er bij bedenken.
Dus. Die twee stemvorken die liepen daar over die straat. Die straat die je net bedacht hebt.
O.k. Terwijl ze daar liepen, die stemvorken (de ene stemvork heet A (van de toon A) en de andere heet D (van de toon D)), zagen ze plotseling een dikke meneer op een heel klein autootje rijden.
Het autootje zag er heel raar uit. Maar dát het een autootje was dát was zeker. En dat het een dikke meneer was, die op dat rare autootje reed, dát was ook zeker. Bijna stemvorkjes knikten elkaar instemmend aan.
"Wat zou die dikke meneer daar op dat rare autootje toch doen?" vroeg stemvork A aan stemvork D. "Nou," antwoordde stemvork D "ik heb eigenlijk geen idee. We kunnen het hem wel gaan vragen!" Stemvork A barstte uit in een onophoudelijk giebelen. Guttegut, hij kwam zelfs bijna niet meer bij. Stemvork D keek een beetje geërgerd naar stemvork A. Waarom zat ie nu zo raar te giebelen? Hij zei toch niets geks? Was er iets wat hij nog niet wist?
"Waarom moet je zo gek giebelen?" hield stemvork D stemvork A uitdagend voor "Ik stelde alleen maar voor om die gekke meneer te vragen wat ie op dat rare autootje deed!" Stemvork A brúlde het plotsklaps uit van het giebelen, zodat het meer op schaterlachen leek. Stemvork D kreeg er een kleur van. "Wat is er nu toch?" zei stemvork D nu toch wel heel erg boos.
"Nou," kreeg stemvork A er uiteindelijk uit, lichtelijk giebelend "die dikke meneer op dat rare autootje..." "Ja? Wat is daarmee?" vroeg stemvork D ongeduldig. "Nou, die dikke meneer op dat rare autootje.. hi hi.. die draagt.. hi hi.. oorbeschermers! Dus die.. hi hi.. hoort niets! Ook niet als je hem iets vraagt!" en stemvork A barstte weer uit in een oorverdovend schaterlachen.
Stemvork D snapte er niets van. Hij snapte er werkelijk waar he-le-maal niets van. Was dit nu echt waar stemvork A zo ontzettend om moest lachen?
"Maar dat niet zozeer.." vervolgde stemvork A terwijl stemvork D nu toch wel weer nieuwsgierig maar ook nog steeds wel een beetje geïrriteerd naar hem luisterde "Er zit een optilmechaniekje op.. hi hi.. en die lijkt heel veel op..." stemvork A viel op de grond van het lachen en maakte daarbij de toon A. "Nou, op wie lijkt dat optilmechaniekje dan?" scandeerde stemvork D stampvoetend.
"Die lijkt op je moeder als ze boven op jou vader ligt te wippen!! Hahahahahahahahahaha!!!!" stemvork D snapte de grap plotseling en kon niet anders dan het eens zijn met stemvork A. Het optilmechaniekje van het rare autootje van de dikke meneer leek inderdáád op zijn moeder als die bovenop zijn vader lag! Stemvork D lag meteen samen met stemvork A in een deuk en ze lachten tot ze er bij neervielen. Ze hadden nog een leuke dag samen.

Semier

Omega? Oh Mijn God!

Het einde der tijden
De echo van het begin
Het langzaam uitdoven
Van vorm
Beweging
En begrenzing

"Het tandrad!"
Klikken klokken
"Het tandrad draait!"

Nieuw begin overbodig
De ouders van Mogelijkheid
Kregen meer kinderen:
Variatie, Herhaling en Niets

Slingers, toeters en bellen
Rinkelen, knetteren en schellen
"Wakker worden, wakker worden!"

We beginnen weer
We beginnen nog steeds
We zijn nog lang niet klaar

Meesterkok God
Kookt met pit
Een ander recept

Dezelfde vervelende bijsmaak
Precies volgens onze afspraak